یادداشت/"از غیبت کبرا تا غدیر ثانی؛ رمز عبور از آزمونِ ولایت"

رابطه امام و امت، نه یک پیوند قراردادی و دستوری، که جریان حیاتی یک روح در کالبد جامعه است.

کدخبر: ۳۳۱۳
انتشار۱۴ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۱۳

به گزارش نسیم قاین،علی فرخنده طی یادداشت ارسالی به پایگاه خبری نسیم قاین نوشت:

چهار گام تا خورشید
رابطه امام و امت، نه یک پیوند قراردادی و دستوری، که جریان حیاتی یک روح در کالبد جامعه است. تکلیفی که در عصر انتظار بر دوش انسانِ مؤمن نهاده شده، سلوکی است گام‌به‌گام و ممتد که از اعماق قلب آغاز می‌شود و تا پای چوبه‌ی دار و معرکه‌ی خون امتداد می‌یابد. این حرکتِ مقدّس را می‌توان در چهار گام بنیادین خلاصه کرد:
گام اول؛ معرفت امام: شناخت شناسنامه‌ای کافی نیست؛ معرفت یعنی درک جایگاه تکوینی و تشریعی امام به عنوان حجت حق و قطب‌نمای هدایت.
گام دوم؛ محبت امام: معرفتی که به دل راه یابد، آتش شوق می‌افروزد و حبّ الهی را در جان جاری می‌سازد؛ چرا که امام، پدر مهربان امت است.
گام سوم؛ تبعیت عملی:محبتِ بی‌عمل، ادعایی بیش نیست؛ شیعه‌ی واقعی، قدم بر جای قدمگاه امام می‌گذارد و اراده‌ی خویش را ذوب در اراده‌ی ولی می‌کند.
گام چهارم؛ دفاع از امام جامعه: اوج قله‌ی این سلوک، سپر شدن برای ولیّ خداست؛ گامی سرخ و پرمخاطره که عیار واقعی امت‌ها در آن سنجیده می‌شود.

تاریخ؛ زخم‌خورده‌ی سقوط در گام چهارم
صفحات تاریخ گواهی می‌دهند که امت‌های پیشین، در سه گام نخست کم‌وبیش قدم برداشتند؛ امام را شناختند، بر غربتش گریستند و گاه در عافیت، زبان به طاعتش گشودند. اما چون نوبت به «گام چهارم» یعنی جانبازی، ایثار و ایستادگی در غبار فتنه‌ها و تنگنای سختی‌ها رسید، شمشیرها در نیام ماند، مصلحت‌اندیشی‌ها آغاز شد و امام در میان معرکه، تنها رها شد.
تلخ‌ترین فراز این تنهایی، خانه‌نشینی حضرت امیرالمؤمنین (ع)، و مقتل خونین حسین بن علی (ع) در کربلا بود. زمین، سنگینیِ این بی‌وفایی و عهدشکنی را برنتافت و چون مردم جهان در آزمون سرنوشت‌سازِ دفاع از امام جامعه، نمره‌ی قبولی نگرفتند، خداوند آخرین ذخیره‌ی خود، امام دوازدهم را در پس پرده‌ی غیبت نهان کرد. غیبت، نه قهر ابتدایی خداوند، که بازتابِ فرار امت‌ها از بار سنگین گام چهارم بود.

معجزه‌ی مردم ایران؛ بازنویسی تاریخ وفاداری
قرن‌ها گذشت و زمین در عطش عدالت سوخت تا در امتداد آن شب دیجور، خورشیدی از تبار فاطمی در جان ایران درخشید. خمینی کبیر (ره) آمد و مشقِ فراموش‌شده‌ی ولایت‌پذیری را در جان‌های خفته تجدید کرد. مدل مردم ایران در مواجهه با امامِ امت، خط بطلانی بر تمام شکست‌های تاریخی و مرهمی بر زخم‌های کهن غیبت بود. این مردم، معرفت و محبت را در جان پروراندند، با اشاره‌ی امامشان به خیابان‌ها آمدند و با شکل‌دهی به انقلاب اسلامی، بزرگ‌ترین واژگونیِ تاریخ عصر جدید را رقم زدند.
مردم ایران در گام چهارم متوقف نشدند؛ آن‌ها در میدان دفاع از امامین انقلاب، از خمینی کبیر تا خامنه ای شهید به دل حادثه‌ها زدند. از هشت سال دفاع مقدس تا بعثت امروز ملت ایران در دل جنگ رمضان که بار دیگر حماسه‌ای بی‌بدیل شد و حضور به‌موقع، هوشیارانه و میلیونی آنها بوق‌های استکبار را که با فتنه‌های پیچیده‌ی ترکیبی درصدد ایجاد شکاف میان صفوف امت و حاکمیت بودند از کار انداخت و به عینه ثابت کرد که برای صیانت از آرمان‌های ولیّ، آماده جانفشانی هستند.

تقارن شگفت‌انگیز تاریخ؛ تجدید عهد غدیر با خون و حماسه
در این روزها، جانِ تاریخ به تپش افتاده و تقارنی شگفت‌انگیز و پرمعنا، چشم‌های اهل بصیرت را خیره کرده است. هم‌زمانی عید بزرگ غدیر خم که خاستگاه و ریشه‌ی اصلی مفهوم ولایت است با سالگرد ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی (ره) و ایام شهادت امام خامنه‌ای عزیز (مدظله‌العالی)، تصادفی ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای آشکار از یک پیوند ازلی و ابدی است.
این تقارن باشکوه به ما یادآور می‌شود که خط غدیر، جریانی ممتد و زنده است که از آبشخور وحی آغاز شده و امروز در دستان استوار رهبر حکیم انقلاب تجلی یافته است. ما با زنده نگه‌داشتن یاد امام خمینی کبیر(ره)، امام خامنه‌ای شهید و جانفشانی در رکاب خلف صالحش، در واقع بیعت غدیر را در پهنه‌ی گیتی تجدید می‌کنیم و نشان می‌دهیم که خون‌های ریخته‌شده در این مسیر، سوختِ موتور پیشرانِ قطارِ ولایت به سمت مقصد نهایی، طلوع خورشید ولایت عظمی(عج) است.

✍️علی فرخنده

چاپ
لینک کپی شد

پربازدیدترین

آخرین اخبار