اتاق مشورت

به گزارش نسیم قاین؛ علی فرخنده طی یادداشت ارسالی به پایگاه خبری نسیم قاین نوشت: "اتاق مشورت؛ جایی که سرنوشت تصمیم‌ها رقم می‌خورد"

در روزگاری که تصمیم‌های بزرگ، آینده ملت‌ها و سازمان‌ها را رقم می‌زند، کیفیت «اتاق مشورت» از خودِ تصمیم مهم‌تر است. امیرالمؤمنین علی(ع) در نامه تاریخی خود به مالک اشتر، تنها به انتخاب مدیران و کارگزاران بسنده نمی‌کنند؛ بلکه درباره کسانی که در حلقه مشورت حضور می‌یابند نیز هشدار می‌دهند و سه گروه را از ورود به حوزه مشورت منع می فرمایند:

بخیل؛ دشمن تصمیم‌های بزرگ

بخیل، آینده را از دریچه هزینه‌ها می‌بیند، نه فرصت‌ها. او همواره از فقر می‌ترساند. نتیجه چنین مشورتی، رکود، محافظه‌کاری و از دست رفتن سرمایه‌های اجتماعی است.

ترسو؛ مانع اراده و تحول

ترسو، پیش از آنکه راه‌حل ببیند، خطر را می‌بیند. او با بزرگ‌نمایی تهدیدها، اراده مدیر را فرسوده و جسارت تصمیم‌های عاقلانه را سلب می‌کند. جامعه‌ای که از ترس تصمیم بگیرد، فرصت‌های بزرگ را یکی پس از دیگری از دست خواهد داد.

آزمند؛ توجیه‌گر ظلم

آزمند، منفعت را بر عدالت مقدم می‌داند. او با نگاه سودمحور، گردآوری ثروت را به هر قیمت مطلوب جلوه می‌دهد و سرانجام، ظلم و تضییع حقوق مردم را در لباس مصلحت و منفعت توجیه می‌کند.

ریشه مشترک؛ بدگمانی به خدا

در یک تحلیل مبنایی ریشه هر سه صفت در سوءظن به خداست:

بخیل می‌ترسد فقیر شود.

ترسو می‌ترسد آسیب ببیند.

آزمند می‌ترسد آینده‌اش تأمین نشود.

درس حکمرانی

این فراز، تنها یک سفارش اخلاقی نیست؛ بلکه یک اصل ماندگار در مدیریت و حکمرانی است: اتاق مشورتی که از بخل، ترس و طمع پاک باشد، تصمیم‌هایی بزرگ، عادلانه و تحول‌آفرین خواهد ساخت.